ازاینکه پایگاه خبری - تحلیلی- آموزشی سایت اقتصادی ایران را جهت بازدید خود انتخاب نموده اید سپاسگزاری می نمایم. ضمنا"، این سایت،به نشانیهای : http://eghtesadi1.ir ، http://eghtesadiiran.ir ونیز http://eghtesadiiran.com قابل مشاهده می باشد. مدیرومسئول سایت اقتصادی ایران: محمدرضا عادلی مسبب کودهی
About

آشنائی بیشترباتفاوت ها و شباهت های غصب و سرقت:

0

با تفاوت ها و شباهت های غصب و سرقت بیشتر آشنا شوید…

شباهت های غصب و سرقت.
برای آشنایی با دو مقوله سرقت و غصب بایستی در مورد هر یک از مقوله ها توضیحاتی در مقدمه امر ارائه گردد. برای همین منظور از لحاظ موضوعی هر یک را بررسی می کنیم. با ما همراه باشید…

از لحاظ موضوع:
سرقت یکی از جرایم مالی است. همان‌طور که در تعریف سرقت ذکر شد، سرقت عبارت است از ربودن مال متعلق به غیر. هم‌چنین در تعریف غصب نیز گفته شد که غصب استیلاء بر حق غیر به‌نحو عدوان یا اثبات ید بر مال غیر بدون مجوز می‌باشد. بنابراین موضوع غصب و سرقت هر دو مال است.

۲) از لحاظ غیرقانونی و نامشروع بودن.
غصب عبارت است از تصرّف بر مال دیگران از راه نامشروع و بدون رضایت مالک. در غصب به‌محض این‌که فرد بر مال دیگری تصرّف یابد، مسئولیت مطلق دارد. یعنی علم و آگاهی او بر غصبی بودن این مال تاثیری ندارد و حتی اگر نداند مالی که تصرّف می‌کند از آن دیگری است، به‌محض تصرّف مسئول تلف عین مال و منافع آن مال است. مثلا اگر کسی خودرویی را تصرّف کند، در صورت تلف شدن خودرو، هم ضامن پرداخت قیمت خودرو است و هم ضامن منافع آن است. یعنی باید معادل قیمت استفاده‌هایی که صاحب مال می‌توانسته از آن خودرو داشته باشد را بپردازد.
سرقت نیز با توجه به آیات قرآن نامشروع و قبیح است و علاوه بر آن عملی غیرقانونی است.

۳) عدم اذن مالک.
از شرایط لازم برای تحقق سرقت و غصب، عدم اذن مالک برای جابه‌جایی آن مال یا تصرّف بر آن است. بنابراین هرگاه برداشتن مال دیگری یا تصرّف در آن، متکی به اذن قبلی مالک یا قانون باشد، غصب و سرقت محقق نیست.
موردی که قانون‌گذار اذن قبلی برای تصرّف به فرد را بدون اجازه‌ی مالک داده، جایی است که فرد قصد احسان دارد. به این معنا که مثلا همسایه‌ی شما به مسافرت می‌رود و شما متوجه می‌شوید از خانه‌ی همسایه دود خارج می‌شود. شما حدس می‌زنید خانه آتش گرفته و به‌قصد خاموش کردن آتش وارد آن خانه می‌شوید. در این‌جا اگرچه بدون رضایت مالک وارد شده‌اید، ولی چون قصد شما نیکی کردن به مالک و جلوگیری از ورود ضرر به او بوده است، غاصب محسوب نمی‌شوید.

۴) مسئولیت مدنی مرتکب.
شباهت دیگری که بین غصب و سرقت وجود دارد، مسئولیت مرتکب در قبال اعمال انجام‌شده است. طبق ماده‌ی ۳۱۷ قانون مدنی اگر کسی مال دیگری را غصب کند، ملزم به بازگرداندن عین آن مال است و در صورتی که آن مال تلف شده باشد، باید مثل آن مال را بدهد و در صورتی که مال منحصر به‌فرد یا کمیاب باشد، باید قیمت آن مال را پرداخت کند. در سرقت نیز همین‌طور است. مطابق ماده‌ی ۶۶۷ قانون تعزیرات، سارق علاوه بر مجازاتی که به تحمل آن محکوم می‌شود، ملزم به باز گرداندن عین مال است و در صورت تلف شدن عین مال، باید مثل یا قیمت آن را بدهد.

تفاوت های  غصب و سرقت.
وجوه تفاوتی که بین سرقت و غصب ذکر شده به‌شرح زیر است:
از لحاظ نوع مال
از آن‌جا که سرقت به‌معنای ربودن مال است و ربودن در صورتی محقق می‌شود که آن مال از محلی به محل دیگر جابه‌جا شود، پس سرقت فقط در مورد اموال منقول قابل تحقق است. ولی غصب نسبت به تمامی اموال اعم از منقول و غیرمنقول قابل تحقق است.

از لحاظ رابطه‌ی منطقی.
اگر رابطه‌ی غصب و سرقت را بررسی کنیم، متوجه می‌شویم هر سرقتی مصداق غصب است، چراکه وقتی سارق مال را از صاحب آن می‌رباید، در واقع در آن تصرّف نیز کرده و مانع تصرّف صاحب مال شده است. پس علاوه بر سرقت غصب نیز محقق شده است. ولی هر غصبی مصداق سرقت نیست. در واقع اگر بخواهیم رابطه‌ی این دو را در قالب یک شکل ترسیم کنیم، دایره‌ی آبی غصب است که درون دایره‌ی سفید یعنی سرقت قرار گرفته است.

از لحاظ رکن روانی.
مقصود از رکن روانی، قصد مجرمانه است و قصد نیز به‌معنای این است که فرد اراده‌ی انجام کاری را داشته باشد و با آگاهی آن عمل را انجام دهد.
از نظر رکن روانی جرم سرقت نیاز به سوء نیت دارد. به این معنا که فرد باید با علم به این‌که این مال متعلق به دیگری است، آن را برباید و قصد او از ربودن، تصرّف در مال باشد. بنابراین اگر کسی مالی را بردارد، ولی تصور کند که این مال متعلق به خود اوست، سرقت محقق نشده است. زیرا رکن روانی جرم سرقت را ندارد. هم‌چنین اگر کسی از روی شوخی بخواهد مال دیگری را به‌طور موقت پنهان کند، ولی قصد تصاحب و تملک مال را نداشته نباشد، باز هم جرم سرقت محقق نشده است.
غصب از نظر رکن روانی با سرقت متفاوت است. چراکه در تحقق غصب آگاهی و ناآگاهی افراد بی‌تاثیر است. لذا اگر فردی در مال دیگری تصرّف کند، حتی اگر این تصرّف ناشی از تصور اشتباه او به این‌که آن مال متعلق به خود اوست باشد، باز هم غاصب محسوب می‌شود. به‌عنوان مثال اگر علی خودروی رضا را غصب کرده و در برابر حسن طوری وانمود ‌کند که خودرو متعلق به خود اوست و حسن نیز با همین تصور خودرو را از علی بخرد، علی و حسن هر دو غاصب محسوب می‌شوند و هر دو در برابر مالک مسئولیت تضامنی دارند. یعنی مالک می‌تواند به هریک از آن‌ها مراجعه کند، و آن غاصب به‌تنهایی موظف به جبران تمامی خسارت‌هاست. البته در صورتی که یکی از غاصبین بدون اطلاع از غصبی بودن مال آن را تصرّف کرده باشد، می‌تواند بعد از پرداخت خسارت مالک، به کسی که او را فریب داده، مراجعه کند و خسارت‌هایی را که به مالک پرداخته، از فریب‌دهنده مطالبه کند.

از لحاظ ضمانت اجرا.
غاصب صرفاً مسئولیت مدنی دارد و همین که عین مال مغصوب یا مثل یا قیمت آن را برگرداند و خسارات‌های وارده را جبران کند، از او رفع مسئولیت می‌شود. ولی در سرقت از آن‌جا که سارق مرتکب جرم شده، علاوه بر مسئولیت جبران خسارت و بازگرداندن مال مسروق، به مجازات مقرر در قانون (مثلاً حبس یا شلاق) نیز محکوم می‌شود.
در نهایت به این نتیجه می‌رسیم که اگرچه غصب و سرقت در نگاه اول یکسان به نظر می‌رسند، تفاوت‌هایی از نظر آثار حقوقی بین آن‌ها وجود دارد که با توجه بیشتر می‌توان مصادیق غصب و سرقت را به‌راحتی از یکدیگر تشخیص داد.

منبع : http://mahdad.ir

هدف از راه اندازی سایت اقتصادی ایران بررسی مسائل ومعضلات اقتصادی ایران وارائه راهکارهای مناسب می باشد . به امید روزی که شاهد جامعه ای شاداب وبا رونق وشکوفائی اقتصادی باشیم برای همگان بویژه بازدید کنندگان این سایت اقتصادی سلامتی ونیکبختی آرزو می نمایم. با تشکر مدیر و مسئول سایت اقتصادی ایران: محمدرضا عادلی مسبب کودهی

لطفا دیدگاه خود را ثبت کنید

استفاده ازمطالب پایگاه خبری - تحلیلی - آموزشی سایت اقتصادی ایران با ذکرمنبع بلامانع است. مدیرومسئول سایت اقتصادی ایران: محمدرضا عادلی مسبب کودهی